Een openbaar lijstje moet alleen informatie bevatten die ook buiten je eigen kring veilig en logisch is. Persoonlijke context hoort in een besloten lijst.
De vuistregel is simpel: een openbare lijst kan door iedereen gelezen worden, ook door mensen die je nooit hebt uitgenodigd. Schrijf hem alsof dat gebeurt, want dat kan gebeuren.
Wat er beslist niet op hoort
- Je adres, ook niet “voor de bezorging”.
- Volledige namen en leeftijden van kinderen.
- Een datum waarop je hele gezin van huis is.
- Gezondheidsinformatie, ook als het als voorkeur is opgeschreven.
- Telefoonnummers, ook niet die van de organisator.
- Foto’s van je huis of van kinderen.
Dit lijkt vanzelfsprekend en toch komt vooral die vierde regel vaak voor: een allergie of een dieet dat als productwens is opgeschreven.
Het gaat om de combinatie
Losse gegevens zijn zelden een probleem. Een voornaam is niets. Een voornaam plus een leeftijd plus een woonplaats plus een feestdatum is wel iets. Een openbare lijst zet die stukjes bij elkaar op één pagina, en dat is precies wat je niet wilt.
Loop je lijst daarom niet regel voor regel na, maar als geheel: wat weet iemand over jou als hij alleen deze pagina leest?
Openbaar heeft ook voordelen
Voor een lijst zonder persoonlijke informatie is openbaar juist prettig: geen wachtwoord, geen gedoe, iedereen kan meteen kijken. Denk aan een lijst voor een clubactie, een verzoek om spullen voor een goed doel, of wensen voor een gezamenlijk project.
Het onderscheid zit dus niet in de vorm, maar in de inhoud.
Wanneer je overstapt op besloten
Zodra er één regel op de lijst staat die je niet aan een onbekende zou vertellen, hoort de hele lijst achter een slot. Halve maatregelen bestaan hier niet: één gevoelige regel maakt de hele pagina gevoelig.
Hoe dat werkt zonder dat gasten een account nodig hebben, staat bij lijstje met wachtwoord.
Ruim op als het voorbij is
Een openbare lijst die blijft staan, blijft vindbaar. Zet hem dicht zodra de gelegenheid geweest is.
Meer over wat er wel en niet in hoort: lijstje privacy.